Britse No. 9 Mk 1 Bajonet

De Britse No. 9 Mk 1 bajonet is een bajonet van na de Tweede Wereldoorlog, ontworpen om de impopulaire No. 4 "spijker"-bajonetten van het Lee-Enfield No. 4 geweer te vervangen. Het ontwerp combineerde de aansluiting (socket) van de spijkerbajonet met het lemmet van de No. 5 Jungle Carbine bajonet, wat resulteerde in een effectiever mes met een Bowie-punt.

Belangrijkste specificaties

• Geschikt voor: Lee-Enfield No. 4 geweer (alle varianten) en het Mk 5 Sten-pistoolmitrailleur.
• Lemmet: Ongeveer 20 cm blauwstalen lemmet met een afgeronde rug, een diepe bloedgeul (fuller) en een scherpe clip-point.
• Schede: Maakt gebruik van dezelfde schede als de No. 5 en No. 7 bajonetten.
• Productieperiode: Officieel goedgekeurd in 1948, maar de productie liep van 1947 tot 1962.

Fabrikanten en markeringen

Er zijn er meer dan 500.000 geproduceerd door verschillende fabrieken, herkenbaar aan hun eigen stempels:

• ROF Poole (1947–1949): De vroegste producent, gemarkeerd met een "P" in een cirkel en het jaartal.
• RSAF Enfield (1949–1962): De hoofdproducent, gemarkeerd met een gestapelde "ED" en het jaartal (bijv. "51").
• Kleinere fabrikanten: Kleine series werden gemaakt door bedrijven als Francis & Barnet (gecodeerd als M49) en Biffords (M50).

Historische context

Hoewel het Britse leger eind jaren '50 overstapte op het SLR-geweer, bleef de No. 9 bajonet nog decennia in gebruik. Vooral de Royal Navy gebruikte ze langdurig omdat zij het No. 4 geweer langer aanhielden dan de landmacht. De bajonet is onder andere ingezet door de Royal Marine Commandos tijdens de Suezcrisis.