Wehrmacht Augenschützer M1942

De Wehrmacht Augenschützer M1942 (beter bekend als de Augenschützer 42 of Staubschutzbrille) is de opvouwbare wegwerp-stofbril die in 1942 door het Duitse leger werd ingevoerd. Deze lichtgewicht bril werd ontwikkeld om te voldoen aan een grote behoefte aan goedkope, eenvoudig te produceren oogbescherming. Het groeide uit tot een standaard onderdeel van de uitrusting aan alle fronten van de Tweede Wereldoorlog.

Belangrijkste kenmerken en ontwerp

• Materialen en constructie: De bril was gemaakt van flexibel plastic of perspex (cellofaan) glazen. In tegenstelling tot zwaardere militaire brillen had dit model een opvallend opvouwbaar ontwerp van vier panelen die met stukjes stof aan elkaar zaten. Hierdoor kon de bril volledig plat worden opgevouwen.
• Comfort en pasvorm: De randen van de plastic glazen waren meestal afgewerkt met een zachte rand van zwart fluweel of vilt om het gezicht te beschermen. De bril werd op zijn plek gehouden door een eenvoudige elastische of stoffen hoofdband.
• Twee hoofduitvoeringen:
  1. Heldere glazen: Uitgegeven voor algemene bescherming tegen stof en wind.
  2. Getinte/bruine glazen: Uitgegeven voor bescherming tegen de felle zon in extreme omgevingen, zoals de woestijnen van Noord-Afrika of besneeuwde landschappen.
• Verpakking: De brillen werden meestal geleverd in een eenvoudige papieren of kartonnen envelop. Soms werden ze per set van twee (één heldere en één getinte) geleverd in een klein stoffen zakje, voorzien van een militair keurmerk (Waffenamt / WaA).

Gebruik in de oorlog

Hoewel de bril oorspronkelijk was bedacht als een basisbescherming tegen chemische strijdgassen, werd hij in de praktijk vooral gebruikt tegen weersomstandigheden. De bril werd op grote schaal ingezet door het Deutsches Afrika Korps (DAK) om de felle zandstormen in de woestijn te trotseren, en door gemotoriseerde eenheden en infanterie op de stoffige Russische steppen aan het Oostfront.