Russische Ssh-40 Helm

De Russische SSh-40 (Stal'noy Shlem 1940) was de standaard helm van het Rode Leger tijdens de Tweede Wereldoorlog en bleef tot ver in de jaren 60 in gebruik. Het was een doorontwikkeling van de SSh-39, met als belangrijkste verbetering een binnenwerk dat comfortabel over een wintermuts (ushanka) gedragen kon worden.

Belangrijkste Kenmerken

De SSh-40 is eenvoudig te herkennen aan specifieke uiterlijke details:

• Zes klinknagels (rivets): Deze bevinden zich laag op de helm (drie aan elke kant) en houden het binnenwerk vast. Dit is het grootste verschil met de SSh-39, die drie klinknagels hoger op de helm had.
• Binnenwerk: Bestaat uit drie pads van met teer behandeld canvas (gralek) of kunstleer, die met een wit katoenen koord aan elkaar verbonden zijn.
• Kinband: Meestal gemaakt van simpel khaki of wit katoenen canvas met een metalen gesp.
• Vorm: Een koepelvormig ontwerp dat lager bij de oren hangt voor extra bescherming, terwijl de nek vrij blijft om bewegingsvrijheid te bieden bij het liggen. 

Identificatie en Markeringen

• Maat: Aangeduid als P1 (klein, tot maat 58), P2 (gemiddeld, 58–60) of P3 (groot, 60+).
• Productiestempel: Vaak een inktstempel in een kader met de fabriek (bijv. "CT" voor Lysva) en het jaartal.
• Lotnummer: Een in de metalen rand geslagen nummer dat de grootte en de productiebatch aangeeft.
• Ster: Sommige helmen (vooral naoorlogse of van de Lysva-fabriek) hebben een kleine vijfpuntsster onder de voorste rand als bewijs van een geslaagde ballistische test.

Verschil tussen WO2 en Naoorlogs

Hoewel de helm tot 1960 nagenoeg ongewijzigd werd geproduceerd, zijn er subtiele verschillen:

• Kleur: WO2-modellen hebben vaak een donkerdere, doffe olijfgroene kleur. Naoorlogse helmen zijn meestal feller groen.
• Opvolgers: De SSh-40 werd opgevolgd door de SSh-60 (die 4 klinknagels en 4 pads heeft) en later de conische SSh-68